De tijd vliegt…


Lang geleden alweer. Lang geleden dat ik een post heb geplaatst op mijn weblog, maar ook lang geleden dat ik mijn vader heb gezien. Het is vandaag precies vier jaar geleden dat ik mijn vader voor het laatst heb gezien. Achteraf gezien een rare, maar heel fijne avond.

 

Dat weekend logeerde mijn moeder bij mij. Zaterdag zijn we gaan winkelen. Zoals we gewend waren, hebben we die middag veel te veel geld uitgegeven. Ook hebben we foto’s van onszelf laten maken, dat vonden we grappig. Iets wat we normaal nooit deden. We dachten dat het wel een leuk cadeau zou zijn voor mijn vader.

 

Zondags ging mijn moeder weer naar huis. Terwijl ze in de auto zat, belde ik haar. “Zal ik anders ook naar Lelystad komen, en gezellig samen eten? Dan rij ik daarna wel weer terug naar Groningen”. Eigenlijk deed ik dat nooit, voor alleen een korte avond heen en weer rijden. Maar die avond leek me dat een uitstekend plan. Zo gezegd, zo gedaan.

 

Omdat mijn ouders niet op mijn komst hadden gerekend (niet heel Italiaans trouwens) besloten we pizza’s te bestellen. Echte Italiaanse pizza’s gemaakt door de Turk. Zo gaat dat in Lelystad. Terwijl we de pizza’s aan het eten waren, zei mijn vader opeens tegen mij: “Juliette, je moet je wel bedenken dat er eens een dag gaat komen dat je vader er niet meer is. Ik ben ook de jongste niet meer en je zult het een keer zonder je vader moeten doen.” Ik schrok er een beetje van en om die schrik te maskeren, reageerde ik boos en fel naar mijn vader. Ik vond niet dat hij zulke onnozele en stomme dingen moest zeggen. Daarop sloeg mijn vader zijn grote, gebruinde en sterke arm om mij heen en gaf me een kus op mijn wang. Diezelfde avond reed ik weer terug naar Groningen. Nietsvermoedend (gelukkig).

 

Drie dagen later, op schrikkeldag, zou mijn vader een hersenbloeding krijgen. Ik heb hem niet meer kunnen spreken. Tegen de tijd dat ik in Lelystad was, lag mijn vader al in een coma. En dat is nu vier jaar geleden. Vanavond vlieg ik naar Italië, naar het graf van mijn vader, maar vooral ook naar mijn zus en mijn ooms, tantes, neven en nichten. Elk jaar herdenken wij weer zijn dood, elk jaar met heel veel eten, wijn en gelach. Precies zoals het hoort in een Italiaanse familie. En hoe gek het misschien klinkt, ik verheug me er altijd op dat weerzien.

 

Ik vlieg zometeen dus even terug in de tijd…

(en zal vanuit Italië nog een post plaatsen)


9 Comments, Comment or Ping

  1. Prachtig beschreven. Precies zoals het was, is en altijd zal blijven!

    February 26th, 2012

  2. liaroggen

    Wat heb je dit weer mooi gescheven Juliette , het ontroerde me ! Ik weet dat je het heerlijk vind om naar je fam in Italie te gaan , toch wens ik je ook sterkte , het geeft hoe dan ook emoties . lLieve groet lia

    February 26th, 2012

  3. Kim

    Lieve Juliette,
    Ook ik kan me je vader nog goed herinneren.
    Wat een imposante man was hij.
    Vond het heerlijk om vroeger bij jullie thuis te komen en de sfeer van Italie te mogen proeven.
    Het lijkt me verschrikkelijk om me vader te moeten missen.
    Maar wat een geweldige vader heb jij gehad!!!
    Wil je veel sterkte maar ook plezier wensen.
    Liefs Kim.

    February 26th, 2012

  4. Jules

    Wat een lieve reacties! Dankjulliewel!

    @Kim Wat leuk om te horen hoe jij m’n vader herinnert!

    February 26th, 2012

  5. tineke

    Lieve Juliette, ben onder de indruk van je ontroerende stukje, wat een bijzondere avond…. Ik ben er stil van. Er is meer tussen hemel en aarde, dan we denken, sterkte deze dag en een fijne tijd met je familie, knuffel van Tineke

    February 26th, 2012

  6. Lisa

    Ben zo trots op m’n allerliefste vriendin! Ik mis je vader nog steeds elke keer als ik je zie of als ik langs karveel rij over de dreef. Wat een mooi stuk Jules! Dikke knuffel en 4 dikke zoenen!!

    February 26th, 2012

  7. mooi verhaal, bijzonder zeg, mooi dat je elk jaar hem daar herdenkt!

    February 27th, 2012

  8. Nico

    Weer een mooie blog Juliette. Ik heb je vader natuurlijk nooit ontmoet, maar ik ben blij dat ik hem een klein beetje heb leren kennen door de verhalen van jou en je moeder. Dank je wel.

    March 12th, 2012

  9. Hey! I know this is kind of off-topic however I had to ask.

    Does running a well-established blog such as yours require a large amount of work?
    I’m completely new to running a blog however I do write in my diary
    on a daily basis. I’d like to start a blog so I will be able
    to share my own experience and views online. Please let me know if you have any suggestions or tips for brand new aspiring bloggers.

    Appreciate it!

    March 1st, 2014

Reply to “De tijd vliegt…”