Toerist in eigen land


De vakantie is eindelijk begonnen. Natuurlijk ging ook dit jaar de reis naar Italië, het land waar ik geboren ben. Dit keer was ik echter toerist. Een echte. Met kaart, zonnebrandcrème en een onnozele blik.

 

De afgelopen paar dagen ben ik in Rome geweest. De stad van de Paus, Benedictus XVI in dit geval. Maar ook de stad met Romeinse ruïnes, ontelbaar veel bars, arrogante obers, een extreem vriendelijke carabiniere, veel te dure ijsjes en suïcidale verkeersdeelnemers. Kortom, een wereldstad.

 

Ik had van te voren niet gedacht dat ik zo onder de indruk zou zijn. De combinatie van ruïnes uit de Oudheid, de romantische architectuur uit de 20ste eeuw en het drukke, moderne stadsleven maakt Rome heel bijzonder. Een weekend is eigenlijk te kort. Ik heb de benen onder mijn lijf gelopen, en hoe toepasselijk, mijn voeten zingen inmiddels het Wilhelmus.

 

In vergelijking met de Emilia Romagna, waar ik vandaan kom, vind ik de Italianen hier bijzonder arrogant. Vooral bij de obers is te merken dat ze, na een lange zomer, genoeg toeristen hebben gezien. Ik vind het dan ook zeer vermakelijk om een onvriendelijk ober in het Italiaans te antwoorden als hij in het gebrekkig Engels (met een schattig accent) tegen me aan begint te praten. Ook de prijzen zijn aangepast aan de vele toeristen. Je betaalt met gemak 60 euro voor drie pizza’s en drie glazen fris.

 

Over de carabinieri ben ik daarentegen een stuk beter te spreken. Wát een vriendelijke mensen. In Italië heb je de polizia en de carabinieri. De polizia zijn eigenlijk een soort ‘klaar-over-ambtenaren’ en de carabinieri zijn vergelijkbaar met onze marechaussee. Na vele kilometers door Rome geslenterd te hebben, vroeg ik een niet verkeerd ogende carabiniere de weg. Nadat hij me de weg gewezen had complimenteerde hij me met mijn tatoeage. Hij vroeg tot hoever deze doorliep. Uiteraard bedacht ik me geen moment en tilde mijn hemdje op om dat te laten zien. Nóg een keer vertelde hij me dat hij deze heel erg mooi vond, mooi gezet en een mooi ontwerp. De carabinieri kunnen bij mij niet meer stuk, dat begrijpen jullie wel.

 

Als ik met anderen over mijn geboorteland praat, komt ook vaak de rijstijl van de Italianen aan bod. Roekeloos. Ze rijden meer op de linkerbaan dan de rechterbaan, als je haast hebt kun je dus beter uiterst rechts gaan rijden. Knipperlichten zijn ook vaak een optie op auto’s, waar de meeste Italianen geen geld voor hebben. Hoe duur hun Alfa of Ferrari ook was. Zelf vind ik het wel meevallen en eigenlijk alleen de rijbeleving bevorderen, maar ik moet toegeven dat ik het in Rome een ander verhaal vind. Ik heb dan ook dankbaar gebruik gemaakt van het Openbaar Vervoer, wat hier een stuk beter geregeld is dan in Nederland. Geen ov-chip-gedonder  en niet kloppende reisschema’s. En als je van de herenliefde bent zit je ook zeker goed in Rome. Om de paar honderd meter kun je in de bus stappen die je naar Gay Village brengt. Daar word je bediend door obers die, áls ze wat aan hebben, op hun shirt “coming out” hebben staan. Een echte wereldstad.

 

In het Vaticaan zijn ze opmerkelijk minder ruimdenkend. Ik mocht helaas niet de Sint Pieter in met mijn korte broek en hemdje. Op zich had ik dit, met mijn katholieke achtergrond, ook kunnen bedenken, maar het was mij compleet ontschoten. Ik ben geweigerd in het Huis van God. Om toch de basiliek te kunnen bewonderen, heb ik als echte toerist een paar énige omslagdoeken gekocht, met afbeeldingen van Rome erop en heb nog eens een half uur in de brandende zon in de rij gestaan. De basiliek ben ik in geweest. Prachtig. En dankzij de doeken ook voor iedereen te herkennen als toerist.

 

Toerist in eigen land. Nu op naar Toscane.

 


5 Comments, Comment or Ping

  1. Hilarisch! Je moet je niet voor elke carbiniere uitkleden, hoor! Je vader zou zich….inderdaad! Veel plezier in Toscane!

    August 29th, 2011

  2. Lisa Ong

    Geweldig!! Super leuke verhalen Jules! Kan niet wachten tot de volgende! Veel plezier! ^.^

    August 29th, 2011

  3. Ria

    Hey meid,

    Heb je helemaal niet meer gezien, dus bij deze een hele fijne vakantie, lekker genieten in het mooie Italie.
    Leuke verhalen Juul, wacht al op de volgende.

    Liefs Ria

    August 29th, 2011

  4. Nico

    En…… weer een prachtige blog. Nog een tip van mij. Laat de volgende keer de tatoeage op je pols maar zien, die is heel mooi. Nog een heel fijne vakantie toegewenst.

    September 2nd, 2011

  5. Mira

    Klinkt goed, toerist zijn in eigen land. Zeker als je eigen land Italië is mag je niet klagen!!
    Zelf loop ik ook als toerist door eigen land. München, Berlijn, elk jaar weer met een fotocamera om mn nek, praat met m’n zusje lekker Nederlands, zodat we makkelijk over iedereen kunnen roddelen! Maar als het erop aankomt dan gedraag ik me toch stiekem even als een echte Duitser ;-)

    September 13th, 2011

Reply to “Toerist in eigen land”